Dag met een gouden randje. ‘Op het werk wás hij iemand’

Geplaatst op 24 augustus 2017 in Locaties, St. Barbara.

Terug naar het nieuwsoverzicht

“Het kost soms maar zo weinig moeite om iemand gelukkig te maken”

“In de tijd dat meneer Prins nog werkte bij Amkor Zeefdruk, wás hij iemand. Zo ziet hij dat althans zelf”, vertelt Ria Meyer. “Sinds hij aan dementie lijdt, verliest hij steeds meer de grip op zijn leven.” Ria is eerstverantwoordelijk verzorgende in Vilente St. Barbara te Ede, waar meneer Prins woont. “Het is heel frustrerend, wanneer je jezelf kwijt raakt. Soms weet je niet eens meer hoe je iets gewoons moet doen, als de deur openen met een sleutel.” 

Verlies is een belangrijk gegeven waar mensen met dementie mee te maken hebben. Zij verliezen niet alleen zichzelf, ook hun sociale netwerk raken zij vaak kwijt. Medewerkers van Vilente overleggen met de bewoners van de woonzorgcentra en hun familie, hoe zij dat netwerk zoveel mogelijk in stand kunnen houden. De vraag wat belangrijk is in het leven van de oudere, is het uitgangspunt voor de zorg. Zorg is nooit algemeen, maar wordt op de persoon afgestemd. Of het nu om een dag- of nachtritme gaat, om een specifieke hobby, of bijvoorbeeld welk beroep iemand tijdens zijn werkzame leven uitoefende. Ria merkte dat meneer Prins steeds vaker over zijn oude werkgever vertelde. Vooral ’s nachts lag hij na te denken over wat hij allemaal niet meer had. Hij vertelde over zijn werk in de zeefdrukkerij en dat hij zo benieuwd was hoe het met ‘die baas van vroeger’ ging. “Op een ochtend zei ik tegen hem; ‘dan pakken we toch gewoon de telefoon?’ Ik zocht het telefoonnummer op en heb gebeld.”

Een dag met een gouden randje
Meneer Prins zat te glunderen aan de telefoon. Ellen Korteweg, die de telefoon beantwoordde, kende hem nog goed. “Hoe is het met je vader en met je broer?”, vroeg hij haar. “Het contact alleen al deed hem veel”, zag Ria. Aan het eind van het gesprek vertelde hij dat hij nog zo graag eens in de zeefdrukkerij zou willen kijken. “Kan dat zomaar? Kunnen wij hem ophalen?”, vroeg mevrouw Korteweg. Ria nam het gesprek over en ze maakten een afspraak voor over een paar weken, na de bouwvak. Na vijf minuten werden ze teruggebeld. “Een paar weken is misschien wel lang voor meneer Prins. Kunnen we hem straks niet komen halen?”, was de vraag van Amkor. “Het werd een dag met een gouden randje”, vertelt Ria. “Toen ik meneer Prins vertelde dat hij zijn koffie niet hier kreeg, maar dat hij zo koffie ging drinken bij zijn oud-collega’s, moest hij huilen. We moesten allebei huilen, eerlijk gezegd.” Een groot deel van de ochtend was hij op bezoek bij Amkor. Hij kreeg een rondleiding, gaf de medewerkers tips over het werk en sprak met oude bekenden. Ellen Korteweg, directeur van Amkor, waardeert het initiatief van Ria. “Wij vinden het fijn dat wij dit voor meneer Prins konden doen. Het feit dat Ria de moed heeft gehad de telefoon te pakken en zijn wens mogelijk te maken heeft ons ook goed gedaan. Meneer Prins heeft altijd hart voor de zaak gehad en was een fijne collega”.

Waardevol
“‘Mijn oude zaagbankje stond er nog’, vertelde hij enthousiast toen hij terugkwam in St. Barbara.” De foto’s heeft Ria laten afdrukken. Die heeft ze hem in een boekje overhandigd. Iedereen die op bezoek komt in St. Barbara krijgt de verhalen van meneer Prins te horen en de foto’s te zien. “Soms is hij het weer even vergeten. Als ik het dan aanstip, weet hij het weer en beleeft hij de ochtend opnieuw bij het bekijken van de foto’s. Het was een spontane actie, maar ik ben heel blij dat ik dit gedaan heb. Het kost soms maar zo weinig moeite om iemand gelukkig te maken, al is het maar voor een moment. Dit maakt mijn werk heel waardevol. En het kostte niks”, besluit Ria.
IMG_1467 IMG_1465 IMG_1461 IMG_1455

Terug naar het nieuwsoverzicht

Vilente biedt thuiszorg, verzorg- en verpleeghuiszorg en aanvullende diensten in Renkum, Ede en Wageningen.